Yargıtay’dan kiracılar için emsal karar

Yargıtay Hukuk Genel Heyeti, kiracıları yakından ilgilendiren bir karara imza attı.

İHA’nın haberine nazaran; kiracısına tahliye taahhütname imzalatan mülk sahibi, dükkanı boşaltılmayınca mahkemeye başvurdu.

İş yerini tam 4 sene boyunca kullanan kiracının, son kira devri başında verdiği taahhütname dükkanı boşaltacağını kayıtsız ve koşulsuz olarak kabul ettiğini hatırlattı.

Davalının noter kanalıyla yapılan ihtar ve ikazlara karşın yazılı taahhüdüne uymadığını ileri sürerek taahhüt nedeniyle kiralanandan tahliyesine karar verilmesini talep ettti.

Dava reddedildi

Davalı esnaf ise davaya destek yapılan tahliye taahhüdünün davacı tarafça kira kontratının imza edildiği tarihten evvel alındığını, davacının taşınmazın kiracı sıfatıyla kullanılabilmesinin ön kaidesi olarak ileri sürdüğü taahhütnameyi manevi cebir altında imzalattığını öne sürdü. 2. Sulh Hukuk Mahkemesi, davanın reddine hükmetti.

Mülk sahibi kararı temyiz edince devreye giren Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, mahkeme kararını bozdu. Yine yapılan yargılamada Sulh Hukuk Mahkemesi, birinci kararında direndi.

Mülk sahibi haklı bulundu

Davacı mülk sahibi bu kararı da temyiz edince bu kere devreye Yargıtay Hukuk Genel Şurası girdi. Şura, oy çokluğu ile mülk sahibini haklı buldu.

“Kiracı savını ispat etmekle hükümlüdür”

Milyonlarca kiracıyı yakından ilgilendiren kararda şu tabirlere yer aldı:

“Davacı, davalının yazılı taahhüdüne uymadığını ileri sürerek taahhüt nedeniyle kiralanandan tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı avukatı, davaya destek yapılan tahliye taahhüdünün davacı tarafça kira mukavelesinin imza edildiği tarihten evvel alındığını, davacının, taşınmazın kiracı sıfatıyla kullanılabilmesinin ön kuralı olarak ileri sürdüğü taahhütnameyi müvekkiline manevi cebir altında imzalattığını öne sürmüştür. Bu biçimde imza edilen taahhüt tarafların gerçek iradelerini yansıtmaktan uzak olduğundan geçerli olmadığını, davacının makus niyetli olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur. Fakat; maddelerde ispat yükü, sav edilen olaya bağlanan tüzel sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir. Tahliye taahhütnamesinin kira kontratından evvel imzalatıldığını tez eden davalı kiracı bu tezini ispat etmekle yükümlüdür. Bu durumda mahkemece ispat yükümlülüğü aksi çevrilerek davanın reddine karar verilmesi gerçek değildir. Mahkemenin direnme kararının bozulmasına oy çokluğu ile hükmedilmiştir.”