DIOR SONBAHAR-KIŞ 2021/2022 DEFİLESİ

5 Temmuz itibariyle Paris, Haute Couture haftası için kentin kapılarını moda severlere açtı. Birinci günün en özel defileleri sırasında yer alan Dior, Rodin Müzesi’nde gerçekleşen görkemli bir gösteriye imza attı.

Dior’un kreatif yöneticisi olduğundan bu yana moda ve sanatı harmanlayan Maria Grazia Chiuri, koleksiyonlarına çağdaş sanatkarları ortak ederek onları unutulmaz bir birlikteliğin modülü haline getiriyor. Chuiri, kreasyonlarınların hepsinde feminizim yankılarını dışa vurup, bayanların sesi, gücü ve yol göstericisi oluyor. Bunu yaparken tarihi referanslara atıfta bulunmayı mutlaka ihmal etmiyor. İlham olarak kabul ettiği çağın esintileri tasarladığı kesimlere bir bir dokunuyor. Hepimiz daha Atina’daki defilenin büyüsü altındayken, dün yapılan gösteriyle ruhumuzu markanın ışıltısına teslim ettik. Maria Grazia Chiuri koleksiyonun göz bebeği olan modüllerini, Fransız görsel sanatkarı Eva Jospin önderliğinde hazırladı. İkili, iki bayanın gücünden doğan şaheserlerini “Chambre de Soie” ismi verilen ve ipek eskizlerle donatılan bir defile alanında sundu.

Jospin şov duvalarını tasarlarken aldığı esin kaynağı, Roma’daki Colonna Sarayı’nda bulunan Hint nakışı odası! 350 m2’lik bir alana sahip olan nakışlar, Hindistan’da özel zanaatkarların eğitildiği Chanakya atölyeleri tarafından yapıldı. Eva Jospin hislerini şöyle lisana getirdi : “Maria Grazia Chiuri’nin dizaynlarında çok güzel bilinen bir personellik yatıyor. Görüşmeler esnasında defilenin nerede yapılacağını öğrenmemle teklifi kabul etmem bir oldu. Rodin Müzesi, fizikî bir defile için dokunsal bir mekan! Yer nakışlara bürünerek daha etkileyici hale gelirdi. 400’den fazla renk kullanarak pisti, hayranlıktan ayrıntılarında kaybolduğumuz, sanal olamayacak kadar gerçek, ölümsüz bir sanat alanına çevirdik. Sanat yaşamalı, hiçbir vakit ölmemeli! Defilenin vermek istediği bildiri da bu.”

Eva Jospin, 18. yüzyılın Capriccios’unun kenotaphlar, görüntü ve ütopik anıtlarını sanatçı kimliğiyle tekrar yorumluyor. Nakış ayrıntılarındaki ormanlar, sarmaşıklar, kayalar, şelaleler… Barok bahçelerinin ortasında sizi hayal kurmaya iten ögeler. Nabis, Vuillard yahut Bonnard’ın yapıtlarının mükemmeliğinden kesimler taşıyan nakışlar personelliği yüceltiyor.

Defile öncesinde Elle Türkiye takımı olarak, Paris 8. bölgede yer alan Dior atölyelerini ziyaret ettik. Gittiğimizde defileye bir gün kaldığından, atölyede tatlı bir koşuşturmaca gözlemledik. Terziler işlerine o denli bir özveriyle bağlı ki, hepsinin gözünden elleriyle işledikleri koleksiyonun gururunu okuyabiliyorduk.

Dior’un Paris atölyesi üç kısımdan oluşuyordu: Birincisi şapkalara, ikincisi elbiselere, üçüncüsü ise gruplara özel ayrılmış. Her kısımda işinin piri terziler, elbise kılıfına girmeye hazırlanan kesimlerin son rötuşlarını yapıyordu. O esnada bir terzinin yanına yaklaşarak, günler tahminen de aylar alan bir parçayı modelin üzerinde gördüğünde neler hissettiğini sorduk. Bize şu halde karşılık verdi: “İğneye iplik geçireceğim diye gözlerimi kısıp, parmaklarımla ince ince doku işlediğim her gün için kendimle gurur duyuyorum.” Bu özel ziyaretimiz kapsamında, defile daha gerçekleşmeden terzilerden kreasyona dair minik tüyolar almayı başardık. Akabinde defile günü için saat saymaya başladık.

Haute Couture’e Geri Dönüş

Pandeminin tesiriyle 1 yıldır dijital bir dünyanın içine hapsolmamız hepimiz üzere moda bölümünü de kökünden etkiledi. Maria Grazia Chiuri, bu süreçte dokunmanın, hissetmenin ve bütünleşmenin ne demek olduğunu unuttuğumuzu ve bunu hatırlamaya gereksinimimiz olduğunu vurguluyor. Tüvitlerden, botlara, şapkalardan zincirlere kadar varlıklı bir yelpaze içeren kreasyonun en dikkat çeken ayrıntısı, pileli uzun elbiselerdi. Maria Grazia Chiuri hazırlık kademesinde bir elbisenin üzerine görünmez pile işlemenin tam 12 gün sürdüğünü belirtiyor. Feminizmi koleksiyonlarında incelikle geliştiren Chiuri, nakışın sanatsal kıymetiyle feminist olguyu bir ortaya getirerek hepimize güçlü ve korkusuz bir bildiri veriyor : “Feminizmin sonu asla gelmeyecek!”

Sanat Bir Defa Daha Dior’un Kalbinde!

Gerçek ve sanal ortasında bir köprü niteliği taşıyan nakış, kreasyonun yanında yer dizaynının ana unsuru! Fransız görsel sanatkarı Eva Jospin’in sanat dünyasını somutlaştıran ortam, ipek ayrıntılarla kaplı. Bu sayede, dizaynlara bir terzilerin gözünden baktığımız, onların dokunduğu her bir ayrıntısı hissettiğimiz bir koleksiyon ortaya çıkmış. Maria Grazia Chiuri’ye ilham veren dokuma sanatkarı ve küratör Clare Hunter’ın Threads of Life kitabında dediği üzere : “Bir eserin doğuşu için yaratılışına tanıklık etmek gerekir.”

Mösyo Dior’dan Kalan Bir Miras

Koleksiyon birebir vakitte Mösyö Dior’un moda ideolojisinin kodlarını tekrar yorumlamamızı sağlıyor. Baştan aşağı çiçekler ayrıntılarıyla kaplı nane yeşili bir elbise…Parçanın gerisindeki bilinmeyen ayrıntı ne? Bu elbise, marka için, klasik haline gelen ve bir gelinin sınırlarını çizen işlemeler bulunduruyor. Bunun yanında elbise dizaynlarının görünen yüzü muazzam pililer, nüde ve toz mavisi renkleriyle bir modelin üzerinde adeta bütünleşiyor. Dior bu yolla, Mösyö Dior’un müsaadeden gittiğini göstererek onun ruhunu onurlandırıyor.

1960’lardan Gelen İlham

Dior ve akseasuar denildiğinde gözümüzde canlanan şapkaların tasarımı her zamanki üzere tek bir isme, markanın şapka üreticisi Stephen Jones’a ait! Tüvit gruplara uyan ve kaynağı 1960’lara uzanan şapkalar, feminizm vurgusunun dışında kadınsı olmayan görünüşe sportif hava kazandırma amacıyla oluşturuldu. Stephen Jones, şapkaların marka için vakitsiz ve çağdaş olduğunu, ortadan yıllar geçse de tesirini yitirmediğini gösteriyor.