Çocuklarda parmak emme alışkanlığı diş yapısını bozuyor

Parmak emme alışkanlığının 3-4 yaşından sonraki vakitlerde devam etmesi uzmanlar tarafından olağan kabul ediliyor. Fakat 9-10 yaşa kadar devam eden bu alışkanlık, ağız ve diş yapısında bozukluklara ve dişlerin sıralanmasında düzensizliklere yol açabiliyor.

Daima dış dünya ile temas eden ellerin ağza götürülmesinin, çocuğun mikroplara maruz kalmasına da neden olabileceğini tabir eden Çocuk Diş Sıhhati Uzmanı Doç. Dr. Aslı Patır Münevveroğlu, ilerleyen yaşlarda bu alışkanlığın devam etmesinin bunun bir ruhsal hadise olduğunu gösterdiğini belirtti.. Münevveroğlu, parmak emen çocukta emilen parmaklarda önemli tahriş ve yapısında bozulma, dişlerde ve ağız yapısında bozulma, buna bağlı olarak ses ve konuşmalarda bozulmaların görülebileceğini söyledi.

RUHSAL KÖKENLİ BİR SORUN

Parmak emme davranışının ruhsal kökenli bir sorun olduğunu anlatan Doç. Dr. Münevveroğlu, uygulanacak tedavi planında birden fazla uzmanın birlikte çalışması gerektiğini belirterek, “Birincisi diş doktorun yürüteceği fizikî ya da tıbbi tedavi; ikincisi bu davranışın altında yatan ruhsal alt yapının çalışıldığı psikoterapatik tedavidir. Fizikî tedavi, sıklıkla iki farklı konsepti içermektedir” dedi.

FAZLA KULLANILAN EMZİK, AĞIZ YAPISINI BOZUYOR

Bebeklerde emzik kullanımının çok kıymetli olduğunu belirten Münevveroğlu, emziğin büyüklüğünün ağzın yapısına uygun olması gerektiğini, damaksız emziklerin, damağa baskı yaparak damak yapısını bozabilecekleri için bir yaşından sonra önerilmediğini ve emziklerin şekerli eserlere batırılarak kullanım halinin diş çürüklerine yol açabileceği ihtarına bulundu.

3-4 yaşa kadar emzik kullanma alışkanlığının ağız ve diş yapısına ziyan verebileceğini söz eden Münevveroğlu, üst dişlerin öne, alt dişlerin içeriye hakikat konumlanmasına, damak yapısında besbelli bir daralmaya (V formunda damak), ‘açık kapanış’ denilen alt ve üst çeneler ortasında kapanış bozukluklarına ve konuşma bozukluklarına, çene bozukluğuna yahut diş dizilim sorunlarına bağlı berbat kapanış (malokluzyon), diş yüzeylerinde aşınmalara, çiğneme, işlevinde zorluklara ve dişleri destekleyen kemik ve diş eti yapılarında çok yük birikimine neden olabileceğini söyledi.

Tedavi edilmediğinde, birçok sorunun vakitle daha önemli hale dönüşerek, daha komplike tedavi ihtiyacı doğurabileceğini belirten Münevveroğlu, “Pedodonti, ortodonti (tel tedavisi) ve cerrahi branşların uygulayacağı tedavilerle düzenlenebilmektedir. Tedavinin detayından fazla burada değerli olan sorunun erken teşhisidir. O yüzden sizce bir şikâyeti olsun ya da olmasın çocuğunuzu başka diş sıkıntılarının haricinde 6-7 yaşlarında bir uzmana muayene ettirmenizde yarar var.” biçiminde konuştu.